AI Act dla zespołów privacy.

Jeśli prowadzisz już program zgodności z RODO, masz za sobą więcej AI Act, niż Ci się wydaje - a te części, których nie masz, nie są tymi, przed którymi wszyscy ostrzegają. Ta strona zestawia oba reżimy ze sobą, żebyś mógł ustalić, co naprawdę wymaga nowej pracy, a co jest Twoim dotychczasowym dowodem pod inną nazwą.

Najbardziej użyteczne przestawienie perspektywy: RODO pyta, czy wolno Ci przetwarzać te dane. AI Act pyta, czy wolno Ci wprowadzić system na rynek i jak ma się on zachowywać. Nakładają się mocno na poziomie dowodów i prawie wcale na poziomie tego, co je uruchamia.

Co Twoja praca nad RODO już pokrywa

DPIA nie jest FRIA i nie wyczerpuje artykułu 27, ale materiał leżący u podstaw - mapy przepływów danych, rozumowanie o niezbędności i proporcjonalności, zabezpieczenia, konsultacje - przenosi się w znacznej części.

Cztery miejsca, w których DPO regularnie się potykają

1. Zakres nie ma nic wspólnego z danymi osobowymi. System AI może być wysokiego ryzyka, nie przetwarzając żadnych danych osobowych - na przykład jako element bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej. I odwrotnie: system tonący w danych osobowych może być minimalnego ryzyka. Jeśli segregujesz ekspozycję na AI Act pytaniem "czy dotyka danych osobowych", przegapisz rzeczy w obie strony.

2. Rola to osobna analiza niż administratorstwo. Dostawca i podmiot stosujący z AI Act nie nakładają się na administratora i podmiot przetwarzający. Możesz być podmiotem przetwarzającym w rozumieniu RODO i jednocześnie dostawcą w rozumieniu AI Act. Ustalenie jednego nie mówi Ci nic o drugim. Test z AI Act.

3. Czynne obowiązki to nie te dla wysokiego ryzyka. Wszyscy planują pod grudzień 2027. Tymczasem artykuł 50, artykuł 4 i artykuł 5 są egzekwowalne od 2 sierpnia 2026 i dotyczą organizacji, które nie mają żadnych systemów wysokiego ryzyka.

4. Artykuł 5 to nie ryzyko do zmitygowania. Praktyk zakazanych nie da się udokumentować, przykryć zgodą ani przepchnąć przez DPIA do stanu akceptowalności. Tą, która pojawia się w zwyczajnych organizacjach, jest wnioskowanie o emocjach w miejscu pracy - zwykle wciśnięte w narzędzie do analityki HR albo do mierzenia produktywności, którego nikt nie zgłosił.

Kolejność segregacji, która działa

• Inwentaryzacja. Twój rejestr z artykułu 30 jest punktem wyjścia, ale nie obejmie systemów AI, które nie przetwarzają danych osobowych. Pytaj zespoły, co wypuściły, a nie co zarejestrowały.
• Najpierw przemiatanie pod artykuł 5. Zakazy to jedyna rzecz, która może wymusić wyrwanie funkcji z produktu. Zrób to, zanim cokolwiek zaczniesz kategoryzować.
• Rola dla każdego systemu - dostawca czy podmiot stosujący. To rozstrzyga, który zestaw obowiązków może się w ogóle stosować.
• Kategoria ryzyka dla każdego systemu, a potem wyłączenie z artykułu 6(3) dla wszystkiego, co ląduje w załączniku III. Profilowanie zamyka je bezwzględnie.
• Zamknij czynną trójkę - artykuły 4, 5 i 50 - w tym kwartale.
• Dopiero potem wyceniaj pracę z rozdziału III, i tylko dla systemów, które naprawdę są wysokiego ryzyka.

Błąd, którego warto uniknąć, to prowadzenie AI Act jako drugiego, równoległego programu. Większość kosztu to duplikacja: dwie inwentaryzacje, dwie oceny ryzyka, dwa zestawy dokumentów opisujących te same systemy. Jeden rejestr z dwiema perspektywami jest wyraźnie tańszy w utrzymaniu i łatwiejszy do obrony.

Właśnie dlatego raporty Reglynn wprost wskazują nakładki z RODO - tam, gdzie jeden środek zaspokaja oba reżimy, raport tak pisze, zamiast przedstawiać to jako nową pracę. Metodyka jest opublikowana, więc możesz sprawdzić rozumowanie, zamiast brać wynik na wiarę.

Najczęściej zadawane pytania

Czy DPIA wystarcza na potrzeby AI Act?

Nie. DPIA nie jest oceną skutków dla praw podstawowych i nie wyczerpuje artykułu 27, a system zarządzania ryzykiem z artykułu 9 jest ciągły przez cały cykl życia, a nie oceną w jednym punkcie czasu. Ale materiał leżący u podstaw - mapy przepływów danych, rozumowanie o niezbędności i proporcjonalności, zabezpieczenia, konsultacje - przenosi się w znacznej części.

Czy AI Act dotyczy tylko systemów przetwarzających dane osobowe?

Nie, i to jest pułapka, w którą zespoły privacy wpadają w obie strony. System może być wysokiego ryzyka, nie przetwarzając żadnych danych osobowych, na przykład jako element bezpieczeństwa w infrastrukturze krytycznej. Tak samo system pełen danych osobowych może być minimalnego ryzyka. Segregowanie po tym, czy w grę wchodzą dane osobowe, będzie gubić przypadki.

Czy administrator to to samo co dostawca?

Nie. Dostawca i podmiot stosujący z AI Act nie nakładają się na administratora i podmiot przetwarzający z RODO. Możesz być podmiotem przetwarzającym w rozumieniu RODO i jednocześnie dostawcą w rozumieniu AI Act. Ustalenie jednego nie mówi Ci nic o drugim.

Które obowiązki z AI Act obowiązują już teraz?

Praktyki zakazane z artykułu 5, kompetencje w zakresie AI z artykułu 4 i przejrzystość z artykułu 50 są egzekwowalne od 2 sierpnia 2026 i dotyczą organizacji, które nie mają żadnych systemów wysokiego ryzyka. Obowiązki z rozdziału III dla wysokiego ryzyka, pod które wszyscy planują, sięgają grudnia 2027.

Czy praktykę zakazaną można zmitygować zabezpieczeniami?

Nie. Zakazów z artykułu 5 nie da się udokumentować, przykryć zgodą ani ocenić do stanu akceptowalności. Ten, który pojawia się w zwyczajnych organizacjach, to wnioskowanie o emocjach w miejscu pracy, zwykle wciśnięte w narzędzie do analityki HR albo do mierzenia produktywności, którego nikt nie zgłosił.