Geldt de AI-verordening voor start-ups buiten de EU?

Ja, als je gebruikers in de EU zitten. Artikel 2 reikt tot aanbieders waar ook gevestigd, zodra de output van het systeem in de Unie wordt gebruikt. Een bedrijf uit Delaware dat aan Berlijn verkoopt valt eronder, en een Brits bedrijf met EU-klanten ook. Eronder vallen is niet hetzelfde als dat elke verplichting geldt.

Wat moet een start-up nu werkelijk doen?

Drie dingen, alle handhaafbaar sinds 2 augustus 2026: de melding uit artikel 50 op alles richting gebruikers dat converseert, een genotuleerde sessie over AI-geletterdheid uit artikel 4, en een controle onder artikel 5 dat niets wat je draait ronduit verboden is. Voor een doorsnee start-up is dat de hele lopende last.

Zijn start-ups vrijgesteld van de AI-verordening?

Nee. Er is geen vrijstelling voor start-ups. Wat er wel is, is evenredigheid: artikel 99(6) past voor het mkb en start-ups het laagste toe van de vaste boete en het omzetpercentage, en de meeste verplichtingen bijten alleen als je systeem werkelijk hoog risico is.

Hoe hoog zijn de boetes onder de AI-verordening voor een start-up?

Voor het mkb en start-ups geldt het laagste van het vaste bedrag en het percentage van de wereldwijde omzet - het omgekeerde van de regel voor grote ondernemingen. Bij 2 miljoen euro omzet ligt het plafond voor een overtreding van artikel 50 rond 60.000 euro, niet op 15 miljoen euro.

Waarom heeft een start-up überhaupt een beoordeling onder de AI-verordening nodig?

Meestal niet omdat een toezichthouder belde. Het is zakelijke inkoop die ernaar vraagt, due diligence die ernaar vraagt, of de DPO van een klant die ernaar vraagt - en in elk geval is het op te leveren product een gedateerde, beredeneerde schriftelijke positie die je product bij naam noemt, geen Slack-bericht.

Geldt de AI-verordening voor bedrijven buiten de EU?

Vaak wel. Artikel 2 reikt tot aanbieders ongeacht waar zij gevestigd zijn, en tot aanbieders en gebruiksverantwoordelijken in derde landen wanneer de door het AI-systeem geproduceerde output in de Unie wordt gebruikt. Een Amerikaans of Brits bedrijf met EU-gebruikers valt er normaal gesproken onder - al is eronder vallen niet hetzelfde als hoog risico zijn.

EU AI Act voor start-ups: de kleinste positie

De meeste uitleg over de EU AI Act is geschreven voor organisaties met een complianceafdeling. Ben je met z'n achten en doet een van jullie dit tussen sprints door, dan is de bruikbare vraag niet "wat vereist de verordening" - het is wat is de kleinste verdedigbare positie die ik kan innemen, en hoe snel kom ik daar. Meestal: ongeveer een dag.

Het korte antwoord voor de meeste start-ups: je bent gebruiksverantwoordelijke of aanbieder van een systeem met beperkt of minimaal risico, je hebt drie lopende verplichtingen die een middag kosten, en het angstaanjagende materiaal uit hoofdstuk III geldt niet voor jou. Het werk zit in dat op papier vastleggen - want "we hebben gekeken, dit is onze positie, met datum" is wat investeerders en zakelijke kopers werkelijk vragen.

Geldt ze eigenlijk wel voor jou?

Zitten je gebruikers in de EU, dan ja - waar je ook gevestigd bent. Artikel 2 reikt tot aanbieders waar ook gevestigd, zodra de output in de Unie wordt gebruikt. Een Delaware C-corp die aan Berlijn verkoopt valt eronder. Een Brits bedrijf met EU-klanten ook.

Wat het niet betekent, is dat elke verplichting geldt. Toepassingsgebied en risiconiveau zijn verschillende vragen, en die twee door elkaar halen is de allergrootste klassieke start-upfout.

De drie die nu al lopen

Verplichting	Wie	Inspanning
Artikel 50 - zeggen dat het een AI is	Iedereen met een bot of generatieve functie richting gebruikers	Een zin in de begroeting
Artikel 4 - AI-geletterdheid	Iedereen van wie het personeel AI-systemen gebruikt	Een sessie, genotuleerd
Artikel 5 - verboden praktijken	Iedereen	Een controle, geen project. Het afleiden van emoties bij personeel of gebruikers is de realistische valkuil

Dat is de hele lopende last voor een doorsnee start-up. Handhaafbaar sinds 2 augustus 2026 - niet uitgesteld door de omnibus, wat de koppen ook zeiden.

De twee vragen die de rest beslissen

1. Ben je aanbieder of gebruiksverantwoordelijke? Zelf gebouwd en onder je eigen naam geleverd → aanbieder van dat systeem. Dat van iemand anders in licentie genomen en gebruikt → gebruiksverantwoordelijke. De meeste teams antwoorden "aanbieder" omdat ze code schreven, terwijl het AI-systeem zelf in licentie is. Dit fout hebben betekent dat je de verplichtingen van een andere partij overneemt. De volledige test.

2. Beoordeelt iets wat je levert een persoon? Dit is de splitsing. Het scoren, rangschikken, screenen of voorspellen van dingen over natuurlijke personen - voor werk, krediet, onderwijs, essentiële diensten - zet je in bijlage III, en profileren sluit de uitgang van artikel 6(3). Al het andere is vrijwel zeker beperkt of minimaal risico.

Bouwen op GPT of Claude maakt je geen GPAI-aanbieder. API-gebruik, prompten en licht fine-tunen laten artikel 53 bij de modelleverancier. ChatGPT / OpenAI-API · Waar de grens ligt.

De boetebedragen, gecorrigeerd

Je ziet overal 35 miljoen euro / 7% geciteerd. Dat niveau geldt voor de verboden praktijken uit artikel 5, en voor het mkb en start-ups past artikel 99(6) het laagste van beide toe - het vaste bedrag of het percentage - niet het hoogste. Bij 2 miljoen euro omzet ligt het plafond voor een overtreding van artikel 50 rond 60.000 euro, niet op 15 miljoen euro. De meeste gepubliceerde samenvattingen zetten dit omgekeerd neer. De drie niveaus.

Waarom oprichters dit uiteindelijk toch doen

Zelden omdat een toezichthouder belde. Meestal omdat:

Zakelijke inkoop ernaar vroeg. "Positie onder de AI-verordening op verzoek beschikbaar" wordt stilletjes een filter, en een vastgelopen securityreview kost meer dan het werk.
Due diligence ernaar vroeg. Een onbeantwoorde regulatoire vraag in een dataroom is een korting.
De DPO van een klant ernaar vroeg, en je antwoord moet een document zijn, geen Slack-bericht.

In alle drie de gevallen is het op te leveren product hetzelfde: een gedateerde, beredeneerde schriftelijke positie die je product bij naam noemt. Dat is wat een gap-rapport (in English) (in het Engels) is, en daarom stopt de gratis versie bij een risiconiveau - het niveau beantwoordt jouw vraag, het document dat van hen.

Ongeveer een dag

Zet je AI-functies op een rij en wie elk van hen raakt
Doe de gratis scan voor elke functie die mensen raakt
Voeg de AI-melding toe aan alles wat converseert - deze week, het is geldend recht
Houd een sessie over AI-geletterdheid en notuleer die
Schrijf per systeem je rol en risiconiveau op, met redenering en een datum
Alleen als iets werkelijk onder bijlage III valt: begin nu met het programma uit hoofdstuk III, want een conformiteitsbeoordeling kost 12-18 maanden en december 2027 is dichterbij dan het lijkt

Begin met de versie van twee minuten

De gratis scan geeft je je rol en je waarschijnlijke risiconiveau. Heeft inkoop of een investeerder het op papier nodig, dan kost het volledige rapport € 59.

Start de gratis scan

Geen kaart, geen account. Volledig gap-rapport vanaf € 59. Bekijk een echt rapport (in het Engels).

Zelfbeoordeling, geen juridisch advies. Deze pagina en het Reglynn-rapport zijn een gestructureerde zelfbeoordeling op basis van de AI-verordening (Verordening 2024/1689, zoals gewijzigd door de omnibus van juni 2026). Ze geven aan waar je waarschijnlijk staat en wat je met een gekwalificeerd adviseur moet toetsen. Reglynn is geen aangemelde instantie en geeft geen certificering af.

Hoe dit gemaakt is. Reglynn-rapporten worden gegenereerd door een AI-systeem gebouwd op Claude van Anthropic en automatisch geleverd. Reglynn is een AI-systeem met beperkt risico onder artikel 50; we maken de betrokkenheid van AI overal bekend waar die plaatsvindt, ook in onze chatassistent. Onze eigen zelfbeoordeling.